สบายใจขึ้นนิดนึง

 

 

 

คิดถึงที่รักจัง คิดถึงมากๆเลย ทั้งๆที่คืนนี้คุณจะกลับมาแล้ว (ดึกๆ) พรุ่งนี้เราอาจจะได้เจอกันแล้ว ... แต่!!! ... คิดถึงง่า แง้ๆๆๆ TT_TT

มีอะไรอยากเล่าให้คุณฟังเยอะแยะเลย กลับมาแล้วรีบๆนัดเจอกันนะคะ

 

++++++++++++++++

 

คือเราเองช่วงนี้เครียดกับตัวเองมาก แบบว่าใจมันคิดวนเวียนตลอดเวลาว่าอยากลาออก อยากลาออก อยากลาออกโว้ยยยย มันรู้สึกเบื่อ มันรู้สึกเหนื่อย มันเซ็งไปหมด มันไม่อยากจะมาทำงานหน่ะ เวลามีปัญหาแล้วรู้สึกอยากอ๊วก อยากวิ่งหนีไปไกลๆ มันคิดอยู่แต่ว่าไม่อยากดิลกับเรื่องพวกนี้อีกแล้ว ทั้งๆที่ปกติตัวเองเป็นคนที่ตรงมากๆ วิ่งเข้าชนปัญหาตรงๆทุกครั้ง แต่ตอนนี้ กลับรู้สึกไม่อยากเผชิญหน้าอะไรกับปัญหาเรื่องงานอีกแล้วอ่ะ มันรู้สึกเหมือน มันไม่ใช่ปัญหาของเราหน่ะ

ก็ลองคิดดูซิว่ามันน่าเบื่อหน่ายแค่ไหน

 ... Production ทำของช้า ไม่ทันกำหนดแล้วไม่มาบอก เราไปตามกับแผนก follow up เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวเช็คให้ๆ จนวันจะชิบเพิ่งจะมาบอก Marketing โดนด่าค่ะ

... Shipping คีย์ invoice ผิด ใส่ quantity หรือราคาไม่ถูกต้องทั้งๆที่เราเช็คให้รอบนึงแล้ว แต่ก็ยังผิดอีก  Marketing โดนด่าค่ะ

... Production ผลิตผิด  QC ตรวจแล้วยังเสือกให้ผ่านได้เลย ส่งออกไป Marketing โดนด่าค่ะ

... ลูกค้าเร่งเอาคำตอบด่วนมากๆ ในขณะที่โมเช่ (นายตัวเอง)ไม่อยู่เมืองไทย ติดต่อไม่ได้ เราไปถามนายใหญ่ให้ช่วยตัดสินใจแทน โมเช่กลับมาเม้งอีกแล้วว่าทำไมไม่ถามเค้าก่อน  ค่ะ กุผิดอีกแล้วค่ะ ลุกค้าก็ปี๊ดๆๆๆ นายก็ปี๊ดดๆๆๆ แล้วจะเอายังไงวะ

และอีกมากมายความงี่เง่า ที่ขี้เกียจจะบรรยาย .... จบข่าว

 

แต่อยากจะบอกว่า ที่จริงต้นเหตในการอยากลาออกไม่ใช่เรื่องที่กล่าวมาข้างบนอย่างเดียวหรอก เพราะถ้าใช่ก็คงออกไปนานแล้ว อยู่มาได้ตั้งเป้นปีนี่ ยังแอบคิดเลยว่าตัวเองนี่แม่งโครตอึดจริงๆค่ะ ...

สาเหตุที่จริงคงเพราะตอนนี้รู้สึกสนุกมากๆกับงาน Wedding planner ที่ทำกับจอยมากกว่า มันเป็นสิ่งที่ชอบด้วย เราชอบคุยกับลูกค้า รู้สึกดีเมื่อมีคนมาสอบถาม มาสนใจ เวลาไปดูแลงานแต่งทีไร เรารู้สึกสนุกมากๆ ถึงจะเหนื่อย ถึงจะวิ่งวุ่น แต่เรามีความสุขที่รู้สึกว่า เราได้เป็นใครคนนึงที่มีความสำคัญ และสามารถช่วยให้ทุกๆอย่างมันผ่านไปได้ด้วยดีได้ ... รอยยิ้ม หน้าตาที่มีความสุขของลูกค้ามันทำให้เราหายเหนื่อยตลอด คำชม คำขอบคุณที่มาจากลูกค้าทุกครั้งมันทำให้เราปลื้ม และมีความสุขมากๆ จนเรียกได้ว่า เรากำลังหลงรักงานตรงนี้เข้าอย่างจังเลยล่ะ ... (เดชะบุญที่ Feedback หลังจากเปิดตัวธุรกิจนี้อย่างจริงจังค่อนข้างดีมากๆ ดีใจๆๆ)

เพื่อนๆคงเข้าใจใช่มั๊ย เวลาคนที่กำลังเบื่อแฟนอยู่แล้ว (เปรียบเทียบเท่านั้นนะค๊าบตัวเอง) ทนคบๆไปก็พอได้อยู่ แต่พอได้เจอคนใหม่ ชีวิตมันเหมือนกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมา ไอ้คนเดิมที่เคยทนๆได้อยู่ก็เกิดไม่อยากจะทนแล้ว ไม่อยากจะมองหน้ามันซักนาทีเดียว แค่ต้องไปไหนด้วยกันมันก็อยากจะอ๊วก ยิ่งถ้าทะเลาะกันอีก .. ใคร๊มันจะไม่อยากบอกเลิกวะ

อารมณ์เดียวกันเลย อารมณ์นี้แหละที่กำลังรู้สึกอยู่กับงานที่ทำ ..... ปรึกษาอิพริสก็ได้ความว่า .. ออกเถอะค่ะมึง ... อืมม!!!  บิ้วได้ดีค่ะเพื่อน รวมทั้งมีอิเบิร์ดที่ตอกย้ำอีกทุกวันด้วยว่ามันสบายแค่ไหน ได้ทำงานที่ชอบ เงินไม่น้อยไปกว่าที่ทำงานบริษัทเลย (ตอนนี้เริ่มมากกว่าแล้วด้วย) ได้เป็นนายตัวเองด้วย บลาๆๆ ... ดีค่ะเพื่อน บิ้วกุอีก เกือบได้ที่แล้ว จวนเจียนเต็มที

เนื่องจากคิดอยู่ทุกวัน กลุ้มใจตัดสินใจไม่ได้ เพราะทางบริษัทเองก็ลาออกกันเกือบหมดแล้ว อย่างน้อยลูกน้องโมเช่ที่ระดับเดียวกับเรามี 3 คน จะออกสิ้นเดือนนี้แล้ว 2 คน เหลือแต่ชั้นนี่แหละ ทนทายาทที่สุดแล้ว ไอ้ครั้นจะไปลาออกอีกคนก็สงสาร (เค้าอาจจะไม่เสียใจก็ได้นะ ฮ่าๆๆ) คิดแล้วแหละว่ายังไงก็จะออก ว่าแต่จะออกเมื่อไหร่ดี ... คิดไม่ตกอย่างนี้แล้ว เราจะไม่กลุ้มใจคนเดียวเป็นแน่ ก็เลยช่วยกระจายความกลุ้มใจไปให้โมเช่ด้วยค่ะ เดินฉึบเลย ไปบอกโมเช่ว่า

"โมเช่ ขอไอปรึกษายูหน่อยได้มั๊ย ...  ยูรู้ใช่มั๊ยว่าไอมีเป้าหมายชีวิตว่าอะไร นั่นก็คือไออยากมี Business เป็นของตัวเอง แล้วตอนนี้ไอก็เริ่มแล้วด้วยคือทำ Wedding Planner กับเพื่อน ซึ่งถึงแม้ว่ารายได้ของมันตอนนี้อาจจะยังไม่เทียบเท่ากับรายได้จากเงินเดือนประจำ แต่ก็ต้องยอมรับว่า Feedback ดีมากๆ ... ไอสาบานได้เลยว่าไอไม่ได้เอางานส่วนตัวมาทำในเวลางานหรอก แต่มันก็ดึงความสนใจจากไอมากจนไอรู้สึกตัวได้เลยว่าไอใส่ใจในงานน้อยลง ซึ่งมันก็คงไม่แฟร์สำหรับยูเลยถ้าไอทำงานด้วย performance แบบนี้ ไอรับตัวเองไมได้ ไอไม่อยากรู้สึกว่าไอทำงานได้ไม่ดี บลาๆๆ .... ดังนั้นไอก็เลยอยากลาออกไปลองซักตั้ง แล้วถ้ามันไม่เวิร์คก็ค่อยหางานใหม่ ... แต่ก็เพราะว่าทุกๆคนกำลังจะออกแล้วสิ้นเดือนนี้ ไอเลยไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไอควรจะออกตอนนี้เลยดีหรือตอนไหน ยูช่วยแนะนำไอหน่อยได้มั๊ยว่าไอควรทำยังไง ???...." (แปลก็คือ กุจะออกแน่ๆล่ะ แต่ว่าอีกกี่เดือนจะพร้อมให้กุออกคะ)

ปึ้ง!!! โยนควรกลุ้มใจของกุไปให้เค้าคิดแทนละกัน แม่ง คิดคนเดียว กลุ้มใจคนเดียว ไม่ไหวเว้ยย ... ละเค้าก็เลยบอกว่า เค้าก็ยังดีใจนะที่เราพูดกับเค้าตรงๆ แต่ขอเวลาคิดหน่อย อีกอาทิตย์นึงค่อยพูด เราก็โอเค แต่อย่างน้อยชั้นบอกไปแล้วนะว่า performance ลดลงนะ ห่วงงานส่วนตัวนะ แล้วที่สำคัญ ไอทำงานซ้อนนะเว้ย (ปกติบริษัทเค้าจะไม่อนุญาตให้เราทำงานนอกไปด้วยไง แต่นี่คือ ... เอาซี้ ... ไล่กุออกสิคะ .... ไล่เลย อยากออกจะแย่แล้วค่ะ!!! เอิ๊กกๆๆ)

จบเลย .... สบายใจขึ้นไปเปราะนึง ถึงจะยังไม่ได้คำตอบ แต่อย่างน้อยก็รู้สึกว่า เออ เราได้ทำอะไรเพื่ออนาคตเราลงไปแล้ว มีความก้าวหน้านะ ไมได้อยู่กับที่ ไม่ได้เอาแต่บ่นแล้วไม่ทำอะไรเลย ประมาณนั้น

 

+++++++++

 

เมื่อวานปิดงานลูกค้าได้อีกคนนึง แฮปปี้จัง ละตอนเย็นก็นัดเข้าไปเจอพี่รันเรื่องเวปไซด์ด้วย เย้ๆๆ อีกไม่นานเวปเราคงจะเสร็จซักที เอาไว้เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่จะมาบอกนะคะ

ไปดีกว่า

 

     Share

<< น้องแพ็ตตี้ตามคำขอริซ่าจอย in Bikini >>

 

Posted on Thu 7 Jun 2007 14:21

 

สอน Photoshop ทำ Season Change
น้องคุณสุดหล่อ + น้องฝ้ายซ้อมรับปริญญา
ถ่ายแบบที่ตึกร้างเมืองทอง
บ่นๆๆๆ ... งานแต่งคุณคุย+คุณง้วน
ริซ่าจอย in Bikini
สบายใจขึ้นนิดนึง
น้องแพ็ตตี้ตามคำขอ
โหวตกันเร็วๆ อยากดูรูปใครก่อนจ๊ะ
ถ่ายภาพนายแบบสุดเซ็กซี่ ... น้องปอนด์
ไปเที่ยวลาว
อัพเดทแบบยุ่งๆ

pris
nou
Aey
Joy
Ebola
Pui
Fcuk

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

"ออก" ค่ะเมิง
ปุ๋ย   
Fri 8 Jun 2007 16:49 [2]

ดีจังที่ค้นพบว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการคืออะไร แล้วได้ทำตามที่ตัวเองต้องการ ส่วนเรายังค้นไม่เจอว่าต้องการอะไร เลยต้องเป็นลูกน้องเค้าต่อปาย...
ขอให้กิจการรุ่งเรืองนะจ๊ะ จะเอาใจช่วย
ถ้ามีโอกาสก็อยากใช้บริการอยู่เหมือนกัน ชอบรูปที่ตาลถ่ายง่ะ
มีความเหงาเป็นเพื่อน   
Thu 7 Jun 2007 14:59 [1]