เกาหลีที่รัก

 

 

 

ฮัลโหล๊ววววววว ....... เอวี่บอดี้ .... แหะๆๆๆ หายเข้ากลีบเมฆไปนานเลย ก็มันมีเหตุอ่ะค่ะ (เหตุที่ว่าก็คือขี้เกียจนั่นเอง .... แป่ว!!!)  ก็แหม หนีไปเที่ยวนานหน่ะค่ะ พอกลับมาก็เลยต้องเคลียร์งานกันบานเลย แล้วไหนยังจะรูปมากมายที่กดทิ้งกดขว้างมาจากต่างประเทศอีก เหอๆๆ ... นั่นแต่งไปสิ นั่งแต่งไปเรื่อยๆ ค่ะ เหนื่อยก็พัก ... ผลก็คือ ไดถูกดองไปจนข้ามเดือนเรียบร้อย เหอๆๆ (เตือนไว้ก่อนเลยค่ะว่า ไดวันนี้ เขียนก็ยาว รูปก็เยอะ ตาแฉะกันไปข้างแน่นอน หึหึ)

ตาลว่าหลายๆคนอาจจะกำลังรอการอัพเดทเรื่องเที่ยวฮ่องกงแน่ๆเลยใช่ม่า ... รอก่อนนะคะ ใจเย็นๆ เพราะก่อนไปฮ่องกง ตาลมีทริปด่วนแทรก + เสียบเข้ามาก่อนหนึ่งทริป ก็คือทริปไปเกาหลีนั่นเองค่ะ พอดีต้องไปทำธุระนิดหน่อยหน่ะค่ะ  ไปอยู่เต็มๆแค่ 2 วันเองอ่ะ (น้อยเนอะ เสียดาย อยากเที่ยวนานๆกว่านี้อีกจัง ถ้ามีโอกาสไปอีกแน่นอน)

ไปเกาหลีครั้งนี้ ไปคนเดียวเลยค่ะ ลุยเดี่ยว (ก็บอกแล้วอ่ะว่าธุระ ไปแค่ 2 วัน ใครมันจะไปยอมเสียค่าตั๋วไปด้วยฟระ -_-' ) ไปถึงก็มีปัญหาตั้งแต่ตอนจะเข้าประเทศเลย ไม่รู้ว่ารู้กันรึเปล่าหน่ะค่ะว่าจะเข้าเกาหลีนั้น ไม่ต้องทำวีซ่าก็จริง แต่ว่าเข้าไปประเทศมันไม่ง่ายเลย เพราะว่าไอ้อิมฯเกาหลีอ่ะ มันจะเคี่ยวมาก มีคนไทยเยอะมากเลยที่ไปถึงที่นั่นแล้วมันไม่ให้เข้าประเทศ (เห็นว่ากลัวจะไปโรบินฮู๊ด อะไรทำนองนี้) แบบว่า ตอนจะให้อิมฯปั๊มเข้า มันก็จะมองๆ แล้วถ้ามันไม่แน่ใจก็จะเรียกเข้าห้อง office ไปสอบปากคำ .. เอ๊ยไม่ใช่ ... ไปสอบถามดูท่าทีเราอีกที ถึงจะตัดสินใจว่าจะให้เราเข้าประเทศมันรึเปล่า (ห่วงตัวขนาดนี้ มึงทำไมไม่ให้ขอวีซ่าไปเลยฟระ แล้วถ้าเราเข้าไม่ได้ก็เสียค่าตั๋วฟรีสิ อิเวงนี่!!!!!)

ตอนตาลไป อิมฯที่นั่งประทับตราเข้าเมืองมันก็มองขึ้นๆลงๆอยู่นานมากกกก มองแล้วมองอีก มองหน้าที ก้มลงมองคอมที มองไปมองมา ... ห่านจิก!!!! .... สุดท้าย มันก็เรียกให้ดิฉันเข้าออฟฟิตค่า .... ทีแรกตกใจพอควรเลย กรูทำอะไรผิดฟระ ทำไมไม่ให้เข้าประเทศ ปรากฏว่าไปถึง มีคนอื่นอยู่เพียบเลย นั่งกันเต็มห้องค่ะ ก็เลยรู้สึกอุ่นใจขึ้นมานิดนึงว่า เออ เราไม่ได้ผิดปกติคนเดียวเว้ย แต่อีกใจก็กลัวว่ามันจะส่งกลับ แล้วเราจะเสียเที่ยวค่ะ ... นั่งรออยู่ประมาฯ 10 นาทีโดยไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะเค้าคุยกับคนอื่นอยู่ เราก็รอๆๆจนเห็นเค้าเงียบไปนาน แล้วไม่มาคุยกับเราซักที่ ก็เลยถามเจ้าหน้าที่เค้าว่า ให้เรารออะไรเหรอ ต้องรออีกนานเท่าไหร่ แล้วทำไมถึงต้องให้เราเข้ามาในนี้ด้วย ... พอถามแบบนั้นเจ้าหน้าที่เค้าเลยมาคุยกับเราก่อน ละก็บอกเราว่าหน้าเราอ่ะ ไม่เหมือนในพาสปอร์ต (เออ เอาเข้าไป กุถ่ายรูปขึ้นมันผิดตรงไหนค่ะ แสดดดดด) บอกเสร็จเค้าก็เอาแบบฟอร์มมาให้เรากรอกค่ะ เป็นภาษาไทยเลยนะ ถามว่าเราชื่อ+นามสกุลอะไร ทำงานอะไร มากี่วัน มาทำไม เคยมามั๊ย พักที่ไหน จะไปเที่ยวไหนบ้าง ทำงานอะไร ฯลฯ ทำนองนั้นอ่ะค่ะ ละเค้าก็ดูอาชีพเรา เราบอกทำกิจการส่วนตัว เป็น wedding planner เค้าก็ขอดูนามบัตรเรา ... เดชะบุญที่พกติดตัวไปด้วยเลยเอาให้เค้าดู บอกให้มันเข้าไปดูในเวปเราเลย มีชื่อ มีเบอร์เราเสร็จสรรพ เค้าก็เลยดูๆ ละก็มองขึ้นๆลงๆอีกรอบ แล้วก็โอเค ให้เราผ่านเข้าไปอย่างรวดเร็วค่ะ ตอนเราออกมา คนอื่นๆที่เข้ามาก่อน ยังนั่งกันอยู่หน้าสลอนเลย เราก็ "ขอให้โชคดีนะคะทุกคน" ละก็ลาล่ะ เสียเวลากุจริงๆ งือออออ

 ออกจากสนามบิน เดินทางสู่โรงแรมด้วยรถเมล์ค่ะ เนื่องจากมีผู้มีประสบการณ์เล่าให้ฟังแล้วว่า ค่าแท็กซี่จากสนามบินเข้าเมืองจะแพงมากก แพงโครตพ่อ โครตแม่ (หลายพันอ่ะ) ให้นั่งรถเมล์ค่ะ ตาลก็ไปถาม information เค้าว่าจะนั่งสายไรได้บ้าง ละก็ไปเข้าคิว โก๊ะๆนิดหน่อย แต่ก็โอเคค่ะ

เกาหลีที่รัก

นั่งในรถก็เอากล้องขึ้นมานั่งถ่ายตัวเองไป อนาทใจจริงๆ ไปคนเดียวก็งี้ งืออออ

เกาหลีที่รัก

ถึงแล้วค่า โรงแรมชื่อว่า Rainbow

ตอนลงจากรถก็เดินโก๊ะๆอีก ไปโรงแรมไม่ถูก จะถามใครเค้าก็เดินหนีค่ะ อย่างที่เค้าว่าจริงๆ คนเกาหลีอ่ะ กลัวภาษาอังกฤษมากกกกก โชคดีจริงๆ มองไปมองมา เห็นหนุ่มเกาหลีใส่สูทผูกไทค์อย่างเท่ห์เลย (ที่สำคัญคือ หล่อด้วย หุหุ) เดินอยู่แถวๆนั้น ก็เลยลองเข้าไปถามดู เค้าก็พูดอังกฤษได้ตามคาดค่ะ เลยบอกทางให้ แล้วก็ยังแบบ เห้ฯเรายังทำหน้างงๆอยู่อ่ะ เค้าก็เลยพาเราเดินไปเลย แล้วยังจะมาช่วยหิ้วของด้วย (แต่เราไม่ได่ให้ช่วยอ่ะ เกรงใจ) พอถึงใกล้ๆโรงแรม แล้วเค้าก็ชี้ๆ ให้ดู เราก็ขอบคุณเป็นการใหญ่ค่ะ ร่ำลากันนิดหน่อย แล้วเค้าก็เดินจากไป โดยมิได้ขอชื่อ + เบอร์โทรเอาไว้ ฮือๆๆๆ เสียดายจริงๆ แผล็บๆๆๆ

ไปถึงโรงแรมยังเช้าไป check in ยังไม่ได้ ต้องรอเที่ยงก่อน ต๊ายยย ไม่ได้ค่ะ เสียเวลาอย่างมาก มีเวลาน้อยๆอยู่ด้วย เราก็เลยฝากกระเป๋าไว้กับ front โรงแรมและก็ออกเดินทางเที่ยวเลยค่ะ เอาชื่อสถานที่ที่เราสนใจให้ front เค้าดูแหละ ละก็ให้เค้าช่วยวาง schedule ให้เราหน่อย จะได้ไม่ต้องเดินทางย้อนไป ย้อนมา เสร็จแล้วก็ขอแผนที่รถไฟ ละก็ลุยกันเลยค่า

เกาหลีที่รัก

รถหว่างทางไปโรงแรม เห็นเค้าวางขายอยู่ก็เลยโซ้ยเป็นอาหารเช้าค่ะ

ทีแรกไม่กล้ากิน มันดูประหลาดๆ แต่ปรากฏกินไปแล้ว ติดใจโครต อร่อยมากกกกก

ไส้กรอกหมู (ไม่ใช่หมาแน่นอน เช็คแล้ว แหะๆ) 

หนังกรอบๆ .. โอ้ววว อร่อยเหาะ พูดแล้วอยากอีก แผล็บๆ

เกาหลีที่รัก

กินไปครึ่งอันแล้วเพิ่งนึกได้ว่าน่าจะถ่ายรูปซักหน่อย -_-'

เกาหลีที่รัก

ระหว่างรอรถไฟค่ะ ... เวรกรรม มีขึ้นผิดข้างอีกต่างหาก

ประเทศบ้านมึง เล่นเขียนแต่ภาษาเกาหลี กุจะอ่านออกมั๊ยคะ ขึ้นไปแล้วถึงจะรู ตอนมันประกาศ next station

ฮ่วย!!!!

เกาหลีที่รัก

อ้าว โลภนิลุง สงสัยกลัวไม่มั่นคง หึหึ

เกาหลีที่รัก

ที่เกาหลีเค้าดีมากอย่างนึงค่ะ คือเรื่องให้โอกาสคนพิการ อย่างปกติเราจะเห็นทางที่ให้คนพิการลงเป็นทางลาดๆใช่มั๊ยคะ แต่ของเค้านี่เก๋กว่านั้นล่ะ  คือทำเป็นเหมือนลิฟท์เลยอ่ะ ถ้ากดแล้ว ไอ้เหล็กๆนั่นก็จะเปิดออกมา ละให้เก้าอี้เข็นอ่ะ เลื่อนเข้าไปอยู่ได้พอดี ละมันก็จะค่อยๆขึ้น - ลง เป็นเหมือนลิฟท์เลย เก๋มาก

เกาหลีที่รัก

ตอนรอรถไฟ กินไส้กรอกไปอันเดียวยังไม่อิ่มแหะ เลยซื้อนมมาดื่มอีกขวด ... อร่อยมากอีกแล้ว กลิ่มนมแรง + หอมมาก คือถ้าใครไม่ชอบกลิ่นนมคงจะอี๋เลยมั๊ง แต่ถ้าชอบเหมือนตาล ก็จะปลื้มมากค่ะ อิอิ

 

สถานที่แรกที่จะไปวันนี้คือ"เคียงบ็อกกุง" หรือ "พระราชวังเคียงบอก" ค่ะ (กุง = วัง)  สวยมาก ใหญ่โต โอ่อ่า สมกับเป็นพระราชวังโบราณจริงๆ คนมาเที่ยวที่นี่เยอะเลย เปรียบเสมือเป็นสัญลักษณ์อีกที่นึงเลย ที่คนที่มาเที่ยวโซลไม่ควรพลาดค่ะ (อารมณ์เหมือนคนมาเที่ยวกรุงเทพ แล้วไปวัดพระแก้ว ทำนองนี้แหละ)

ตอนนี้ตาลก็คิด ไม่ไหวแล้วค่ะ ไอ้ครั้งจะเดินไป ยกกล้องถ่ายตัวเองไปเรื่อยๆเห็นท่าจะไม่เวิร์คแระ รุปออกมาจะมีแต่หน้าตัวเองบานๆ แล้วก็มองไม่เห็นวิวแน่ๆ ก็เลยอาศัยจีบคนเดินผ่านไปผ่านมาให้ช่วยถ่ายให้แทนค่ะ นี่ก็ไปจีบเด็กเกาหลี 2 สาวให้ช่วยถ่ายให้ น่ารักมาก พูดอังกฤษไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่มีความพยายาม และ friendly มากค่ะ .... พูดจากันถุกคอ เลยขอถ่ายคู่ด้วยซะเลย (อีกคนที่เป็นคนถ่ายให้ก็น่ารักนะ)

ปล. ขอแทรกนิดหน่อยค่ะ เรื่องของความรู้สึกต่อ "หน้าตา" คนเกาหลี ... ขอบอกค่ะ ขอบอก ... ในหนังเนี๊ยะ มันโกหกทั้งเพค่ะ โกหกพกลมสิ้นดี ไอ้ที่หล่อๆ สวยๆเนียะ ในหนังเท่านั้นเลยค่ะ กรี๊ดดดๆๆๆ หนุ่มๆหน้าตาดี ยังพอจะมีมาให้เห็นนะ มีเยอะอยู่แบบ ไถงไม่หล่อมาก แต่ก็ดูดีอ่ะ มีเยอะ แต่สาวๆนี่สิ หาสวยยากมากกกกกกกกก พูดให้ถูกคือ ตั้งแต่ไปจนกลับ ยังหาหน้าตาเก้งๆไม่เจอเลยซักคนต่างหาก โอ้วมายก๊อด ในหนังนี่ สร้างภาพค่ะ สร้างภาพ!!!! สาวๆไทยที่เดินสยาม ทองหล่อ ฯลฯ น่ารักกว่าเป็นไหนๆ พูดจริงๆ สาวไทย มั่นใจกันได้เลยค่ะ

ส่วนไอ้ผมทรงเกาหลีๆ แบบที่ผู้ชายเค้าชอบทำกันอ่ะ ที่ว่าไว้ยาวๆหน่อย ละก็ทำสี ละให้มันดูยุ่งๆไรเนี๊ยะ นี่ก็เหมือนกัน ไปเดินในเกาหลี แม้กระทั่งในแหล่งวัยรุ่น ก็ยังไม่เห็นวัยรุ่นคนไหนมันจะทำซักกะคนเลยอ่ะ ก็เห็นผมทรงธรรมดา เรียบร้อยทั้งนั้น ไอ้ทรงยาวๆ ยุ่งๆที่ว่านี่ มีแต่ดาราในโทรทัศน์เท่านั้นอ่ะค่ะ -_-'

เกาหลีที่รัก

เด็กคนนี้ โตขึ้นมาท่าจะน่ารักนะเนี๊ยะ

ถ่ายที่หน้าเคียวบอกกุงค่ะ

เกาหลีที่รัก

แอบขอยืนถ่ายกับพี่ทการซักหน่อย

ให้คนแถวๆนั้นถ่ายให้เหมือนกัน เห็นถือกล้องใหญ่ๆ ท่าทางจะเก่ง อิอิ

เกาหลีที่รัก

นี่ก็อีกรุปนึงค่ะ สมกับเป็นสันดานตากล้อง ไม่ต้องให้ขอ ก็จัดให้เสร็จสรรพ

เห้ยยู เดินมาทางนี้หน่อยสิ เอาตรงนี้ด้วย บลาๆๆ

เกาหลีที่รัก

ต่อจากนั้นก็เดินถ่ายเองละ เก็บวิวซักหน่อย อุตส่าห์มาถึงนี่ทั้งที

รูปนี้ตั้งใจทำสีให้มันดูเก่าๆ จะได้ขลังเหมือนรูปโบราณ อิอิ

เกาหลีที่รัก

เอาไปอีกรุปตอนเดินสวนสนาม

รุปในไดตาลจะไม่ค่อยเอารุปวิวลงเยอะนะคะ ไดเรา ก็ต้องเน้นหน้าเราสิ ฮ่าๆๆ

ถ้าอยากดูรุปวิวเปล่าๆเยอะๆ ต้องเข้าเวป fotomania ไปดูจ๊ะ (แต่ตอนนี้ก็ยังไมได้โพสอ่ะ)

เกาหลีที่รัก

อันนี้เข้าไปถ่ายด้านในบ้าง

เกาหลีที่รัก

คนเยอะมาก ถ่ายตรงไหนก็ติดคนไปหมดเลยค่ะ หมดอารมณ์เลย

 

เดินๆไปได้อีกหน่อย ... ก็เห็นวิวที่อยากถ่าย (ตัวเอง) อีกแล้วค่ะ ก็เลยเดินไปหาคนถ่ายให้อีกตามฟอร์ม ตอนนี้แหละที่เหมือนโชคชะตาเลย ตาลเดินไปให้คนนึง ชื่อ "บิล" เป็นคนเกาหลีค่ะ ให้ช่วยถ่ายให้ ซึ่งบิลเนี๊ยะ เค้ามีเพื่อนอีกคนที่มาด้วยกันเล่นกล้องด้วย ชื่อ "เคียวจอง" (ซึ่งชั้นชอบเรียกว่า "เคียวจัง" เพราะน่ารักกว่า เหอๆๆ) ให้มาถ่ายให้แทนอ่ะค่ะ

พอถ่ายเสร็จก็เดินแยกกันไปตามปกติ  แล้วเค้าเห็นเรามาคนเดียวก็เลยเดินย้อนกลับมาอีกที ถามว่าเรามาคนเดียวเหรอ ถ้าไม่รังเกียจจะเดินไปกับเค้ามั๊ย พอดีวันนั้นบิลเค้าพาเพื่อนต่างชาติมาเที่ยวพอดีค่ะ ก็เลยต้องเดินพูดอะไรเป็นอังกฤษอยู่แล้ว เราก็มองๆไปกูเห็นไม่น่ากลัวอะไร มันตอนเช้า สว่างโร่แบบนั้นด้วยไง ละก็คนเยอะมาก เหมือนเดินวัดพระแก้วแหละ เราก็เลยโอเคค่ะ เดินไปด้วยกัน ก็ดี มีเพื่อนเดิน แถมยังมีคนถ่ายรุปให้อีก .... กำไรๆ

กลุ่มนี้เค้านิสัยดีมากๆเลยค่ะ friendly ด้วย เคียวจังจะเป็นคนเงียบๆหน่อย (มารู้ทีกลังว่าภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรงด้วย เลยยิ่งเงียบหนักเข้าไปใหญ่) ส่วนบิล กับ Alex จะพูดเก่งมาก โดยเฉพาะบิล กวนโครตๆ ฮามาก มุขนี่ เข้ากับคนไทยได้อย่างดีค่ะ ....  เดินกันไป ถ่ายรูป + ขำกันไปตลอดทางล่ะ (ถูกคอ เลยเที่ยวด้วยกันทั้งวันเลย สรุป)

เกาหลีที่รัก

อันนี้เปนรูปแรกที่เคียวจังถ่ายให้ค่ะ ความทรงจำนะเนี๊ยะ อิอิ

เกาหลีที่รัก

คนเกาหลีเสื้อฟ้าก็คือ บิล ... ส่วนฝรั่งเสื้อแดงคือ  อันเล็ก .... เอ้ย อเล็กซ์ ค่ะ !!!

เกาหลีที่รัก

เดินๆไป จอดถ่ายรูปอีกแว้ววว

เกาหลีที่รัก

คนนี้ก็คือเคียวจังค่ะ ให้บิลช่วยถ่ายให้

รูปเคียวจังจะไม่ค่อยมี เพราะส่วนใหญ่จะอยู่แต่หลังกล้อง น่าสงสารจริงๆ

เกาหลีที่รัก

คนนี้เพื่อนฝรั่งอีกคนนึง ที่เดินไปเจอก่อนมาเดินกับพวกบิล

ชื่อ "อันโต" ค่ะ (อันโตนิโอ) เป็นคนฝรั่งเศษที่ไปทำงานในเกาหลี

ต๊ายยยยย คนข้างบน ตัวเบ้อเร้อชื่อ "อันเล็ก" ... คนนี้ตัวเล็กนิดเดียว ดันชื่อ "อันโต" ซะงั้น

แหมมม คนเรานี่ ดูแค่ที่รูปร่างภายนอกไม่ได้จริงๆ 555555

เกาหลีที่รัก

และแล้วก็มาเฉลยจนได้ว่า ทำไม ชั้นกับอันโต ละก็เคียวจังถึงเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว

เหตุผลก็คือ เราทั้งสามเล่นกล้องกันหมดนั่นเองค่ะ

3 คน 3 ค่ายเลย อันโต=แคนนนอน / เคียวจัง=นิคคอน / ตาล=โซนี่

เดินไป จอดถ่ายวิวไปตลอดทางเหมือนกันเลย (เค้าถ่ายวิว อิตาลก็มาแอบแคนดิดเค้า ตามสันดานเดิม อิอิ)

เกาหลีที่รัก

ละนี่ก็คือรุปวิวที่ถ่ายจากด้านบนค่ะ

คือเราแอบสแน็ปเค้าก่อน ค่อยหันกล้องมาถ่ายวิวมั่ง

(แอบบอกว่า อันโตนี่ จะมาคุยๆด้วยเป็นพักๆ ไม่ได้เดินด้วยกันตลอดนะคะ เพราะพอดีพ่อเค้ามาเที่ยวเกาหลีพอดี เค้าเลยต้องไปเดินกะพ่ออ่ะ ลืมขอ contact ไว้ด้วย เสียดายชะมัด)

เกาหลีที่รัก

อันนี้เป็นหินตามปีนักษัตรล่ะ ของบิลเค้าเกิดปีหมู (แก่กว่าเราตั้ง 8 ปีแหนะ)

เกาหลีที่รัก

รูปนี้ตอนเดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์ค่ะ แวะทานขนมซักหน่อย (มือเคียวจัง)

ขนมนี่เค้าเรียกว่า "โต๊ก" ... ทำมาจากข้าวล่ะ มีหน้าตาหลายแบบ รถชาติก็ต่างกันไป แต่ก็คล้ายๆกันแหละ อร่อยดีเหมือนกันค่ะ เค้าบอกว่าคนเกาหลีจะชอบมาก เป็นขนมแบบ พื้นๆเลยล่ะ (คงเหมือนลูกชิ้นทอดบ้านเรามั๊ง)

เกาหลีที่รัก

อันนี้ถ่ายตอนจะเดินออกจากเคียงบอกกุงแระ

 

ที่ต่อไปที่เราไปเดินกันคือ Folk Street อะไรนี่แหละค่ะ เป็นถนนคนเดิน คนเยอะมากๆๆๆๆๆ ของขายเยอะแยะ เราก็แวะซื้อนู้นนี่บ้าง แต่เราก็ไม่ได้ช้อปอะไรมากอ่ะ เพราะหนุ่มๆเค้าไม่ค่อยแวะกัน เราก็เลยแบบ เกรงใจเค้าไง เพราะเวลาเราซื้อที เค้าก็จะแบบ ยืนรอกันไรงี้ (แต่ไม่ได้บ่นไรนะ นิสัยดีมาก แต่เราเกรงใจเองแหละ) 

ละไปที่นี่อ่ะ ตาลก็จะชักช้าตลอด  คือเดี๋ยวก็แวะดูของกรุบกริบ (นี่ขนาดไม่ค่อยได้ช็อปนะเนี๊ยะ) หรือบางทีก็แวะถ่ายรุป หันมาอีกที หายกันไปหมดแล้ว .... มองไปมองมา ก็จะเจอแต่เคียวจังอ่ะ ยืนรออยู่คนเดียวทุกที .. คือตาลอ่ะ ก็กะว่าถ้าไม่เจอใครก็จะเดินไปเรื่อยๆอ่ะ เดินตรงๆไปก็คงเจอกันเอง (มั๊ง) หรือถ้าไม่เจอก็ช่างแม่ง ก็เที่ยวเองต่อ เพราะที่จริงก็มีตัวคนเดียวมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่ทุกครั้งที่เราหลง ก็จะเห็นเคียวจังอ่ะ ยืนชะเง้อมองหาตลอด หันซ้ายหันขวา จนบางทีเจอเราแล้ว หันกลับไป เพื่อนหายหมด ต้องเสียตังค์โทรหาบิล ถามว่า อยู่ไหนแล้วๆ เป็นแบบนี้บ่อยมากๆ .... รู้สึกผิดผสมๆกับรู้สึกดีค่ะ ประทับใจ ใจดีจังว่ะ ทั้งๆที่เพิ่งจะเจอกันแท้ๆ

เนื่องจากว่านิสัยดีมากๆ ขอสรรเสริญความดีให้เคียวจัง 1 ย่อหน้าละกันแหะๆๆ .... คือเค้าจะแบบ นิสัยพระเอก (ในหน้าตัวประกอบ .... แป่ว!!) มาเกิดมากค่ะ ใจดีโครตๆ คือเดินไม่ทิ้งกันเลยนี่ก็หนึ่งแระ แล้วแบบเราจะซื้อของอะไรนี่ก็จะมาช่วยพูดให้ตลอดอ่ะ แบบ เราเลือกนาน หรือต้องรออะไร คนอื่นก็จะยืนแยกไปรอ หรือหาที่นั่งรอ แต่เคียวนี่จะเป็นคนเดียวเลยที่ไม่ทิ้งอ่ะ จะมาช่วยเลือก ช่วยพูดเกาหลีให้ ช่วยถือของให้หมดเลยอีกต่างหาก  ประทับใจที่สุด (ครั้งที่ 1) คือตอนที่ซื้อรองเท้าที่เมียงดงอ่ะ  ละเราบ่นว่า มันคับนิดๆ ไม่รู้ว่าพอดีรึเปล่า ละเค้าก้มลงมาจับเท้าเรา (ตรีน)  เพื่อเช็คให้ว่าพอดีรึเปล่าอ่ะ เราแบบ เออ มึงงงงใจดีไปมั๊ยวะ ... ละก็ยังมีตอนจะกลับอีก ที่เค้าจะกลัวเราขึ้นรถไปไม่ถูก เพราะมันมีทางแยกขึ้นหลายสถานีมาก คนอื่นเค้าก็แค่พยายามอธิบายให้เราอ่ะ แต่เคียวจังนี่คือ เดินแยกคนเดียวเพื่อไปส่งเราถึงที่เลย (เอ๊ะ หรือเค้าจะเห็นกุโง่ -_-') สรุปก็คือ ทำให้เราประทับใจคนเกาหลี และประเทศเกาหลีมาก  ว่า เออ คนของมันมีน้ำใจว่ะ ...

จบแระ บทสรรเสริญความดี 1 บท .... ไปเที่ยวกันต่อดีกว่า อิอิ .... รุปด้านล่างนี่คือ ไป Folk Walking Street และก็ต่อด้วย เมียงดง นะคะ จำไมได้อ่ะว่ามันไปถึงเมียงดงตั้งแต่รูปไหนอ่ะ รวมๆกันละกัน

เกาหลีที่รัก

ถนนดูวุ่นวายดี แต่ชอบจัง รู้สึกได้บรรยากาศ

เกาหลีที่รัก

อีกรูป ที่เดิม ชอบอีกแล้ววว อิอิ

เกาหลีที่รัก

อันนี้เป็นร้านขายขนม "โต๊ก" อ่ะค่ะ มีการเอาข้าวมาตำๆกัน เพื่อนวดให้เหนียวอ่ะ ให้ดูสดๆด้วย

เกาหลีที่รัก

คนขายเค้าตำๆ ละก็เพื่อจะโชว์ความหนัก ก็เรียกให้สาวๆมาลองตำๆดูมั่ง ปรากฏว่ายกไม่ขึ้นกันซักคนค่ะ หนักมากจริงๆ ... ละเค้าก็หันๆมาเรียกเรา เราก็แบบ ไปลองมั่ง หนักชิบหาย แต่ไม่ยอมเว้ย .... สาวไทย ไปงาม บึกบึนซะขนาดนี้ เสียชื่อหมด เลยยืนงัดแม่งอยู่นั่นอ่ะ งัดๆๆๆๆจนค้อนมันลอยจนได้ คนยืนมุงดูก็ โอ้โห ... อื้อหือออ .. กันใหญ่ ... ห่า ทำหน้าเหมือนกุเป็นแรมโบ้ไปได้ อายนะเนี๊ยะ (ดูหน้าแต่ละคนเดะ)

เกาหลีที่รัก

อันนี้คือขนมที่ทำเสร็จแล้วค่ะ แอบซื้อกลับบ้านด้วย 2 แพ็ค ทำสดๆ ราคาถูกๆ แค่แพ็คละไม่ถึงร้อยเลยค่ะ

เกาหลีที่รัก

อันนี้ขนมอีกร้านนึง เห็นน่ารักดีเลยถ่ายมาค่ะ แต่ไม่ได้ซื้อกินอ่ะ เพราะกำลังจะเดินไปหม่ำข้าวกันค่ะ

ร้านข้าวสวย อาหารก็อร่อยด้วย เสียดายไม่ได้ถ่ายมาอ่ะ ลืม ... มัวแต่หิว เลยซัดซะเกลี้ยง เหอๆๆ

เกาหลีที่รัก

อันนี้พวกต่อต้านการจัดโอลิมปิคที่จีนกันค่ะ

บนพวกถนนคนเดินที่เกาหลีอ่ะ จะมีอะไรแบบนี้เยอะมากๆเลย บางคนก็ใส่สูทออกมายืนบนเก้าอี้ละก็พูดๆๆไรไม่รู้ คนก็มุงกัน บางคนก็มายืนโวยวายๆๆ เหมือนตะโกนด่าใคร โกรธใครอะไรแบบนั้นแหละ (แต่ถามเคียวจังละ เค้าอธิบายว่า คนนั้นเค้าไม่ได้ด่านะ เค้ายืนอวยพรให้คนล่ะ .. เป็นงั้นไป ก็เสือกทำหน้าโกรธเหมือนใครไปฆ่าพ่องั้นแหละ กุจะรู้มั๊ยคะเนี๊ยะ)

เดินกันจนเย็น พวกบิลก็หมดมุขแล้วว่าจะไปไหนต่อดี ชั้นก็เลยเสนอเลยว่า อยากไปนั่งเรือเฟอรี่อ่ะ ... ซึ่งเป็นเรือที่แล่นผ่าแม่น้ำฮันค่ะ ดูวิวโซลได้ด้วย เค้าก็เลย โอ๊เค ... ทั้งกลุ่มก็ตามใจชั้นทั้งวันอ่ะ เนื่องจากเป็นไข่แดงหนึ่งเดียว (คือผู้หญิงคนเดียว) แพลนชั้นที่วางเอาไว้ ก็เลยได้ไปเกือบครบทุกอัน แถมยังมีเกินอีกต่างกาห เหอๆๆ ...

อยากจะบอกว่า นั่งเฟอรี่ไป ประทับใจมากกกก (อีกแล้ว) สวยมาก อากาศดี และโรแมนติกมากก ถ้าใครไปกับแฟนก็ขอแนะนำเลยค่ะ ควรไปมากๆ ค่าตั๋วก็ไม่แพงด้วย แค่ประมาณเกือบๆ 300 บาทเองมั๊ง นั่งประมาณ 1 ชม. ระหว่างรอรอบเรือก็เลยหาข้าวเย็นหม่ำเอาแถวๆนั้นค่ะ

เกาหลีที่รัก

อันนี้คือท่าที่จะลงเรือค่ะ ไปทานข้าวกันในนี้ด้วยแหละ

เกาหลีที่รัก

จานนี้ของตาลเอง เป็นเส้นโซบะเด้งๆอ่ะ ละก็ใส่ซอส รถชาติเหมือนกิมจิ ออกเปรี้ยวๆ ละก็เผ็ดๆนิดหน่อย

อ่อ ลืมเล่าไป ต้องบอกว่าตาลเป็นคนที่โครตไม่ชอบกินกิมจิเลยค่ะ แบบว่าเคยลองแล้ว (ที่ไทยนี่แหละ) แล้วรู้สึกไม่ประทับใจอย่างแรง ไปลองอีกทีร้านอาหารเกาหลีที่ออสเตรเลีย ก็ไม่ชอบอีก  เลยไม่ยอมลองอีกเลยตั้งแต่นั้นมา แต่พอไปถึงเกาหลีอ่ะ ไอ้ครั้นจะไม่กินกิมจิก็กระไรอยู่ แม่งมีทุกมื้ออาหารเลย ก็เลยลองๆชิมดูอีกรอบ ... แต่ว่ากิมจิของแท้ที่เกาหลีนี่มันอร่อยมากค่ะ ไม่อยากจะเชื่อ ทำให้ความไม่ประทับใจหายเลย ตอนนี้ชอบกินกิมจิแล้ว อิอิ (เฉพาะทีเกาหลีเท่านั้นนะ) ... และจานนี้ โซบะรสกิมจิ ตาลก็เลยหม่ำได้อย่างสบายใจเฉิบค่ะ

เกาหลีที่รัก

อันนี้เหมือนลูกชิ้นอ่ะ อร่อยดี เค้าทำเป็นแผ่นๆ ละก็ขดๆเสียบไม้ ละต้ม

ตาลสั่งมา 3 ไม้ ละก็เอามาหั่นๆๆให้กินง่ายๆอ่ะค่ะ

เกาหลีที่รัก

อันนี้ขึ้นไปนั่งบนเฟอรี่แระ ถ่ายรุปยากมากๆ แฟล็ชก็ไม่ได้พกไปซะด้วย แบ็ตก็ใกล้หมด ก็เลยใช้แฟล็ชหัวกล้องไม่ได้ กรรมจริงๆ สรุป รุปตาลในนี้ส่วนใหญ่เลยอยู่ในกล้องเคียวจังหมดเลยค่ะ ไว้ถ้าได้ซีดีแล้วจะเอามาอวดอีกทีละกัน

เกาหลีที่รัก

อันนี้ถ่ายวิวระหว่างทางนิดหน่อย แต่ว่ามันเบลอซะเยอะง่ะ ... ฮือๆๆ เสียดาย

 

วันรุ่งขึ้น ตาลต้องกลับแล้วค่ะ แต่ว่าเป็นไฟท์กลางคืนนะ ก็เลยยังมีเวลาเที่ยวได้อีก 1 วัน ตั้งใจว่าจะไปที่ Korean Folk Village เสร็จละก็ไปช้อปปิ้งต่อที่ตลอดดัมแดมุน ทงแดมุน อะไรเนี๊ยะ ละพอดีที่เที่ยวที่นี่มันอยู่ที่ Suwon ซึ่งเป็นแถวๆบ้านพวกบิลกับเคียวพอดีค่ะ ใกล้โรงแรมอเล็กซ์ด้วย ก็เลยนัดกันว่าจะไปด้วยกันอีก แต่ว่าวันนี้บิลต้องไปทำงานล่ะ ก็เลยแค่ขับรถมารับที่สถานที่สุวอน แล้วก็ขับมาส่งที่โรงแรมอเล็กซ์ แค่นั้น แล้วเราก็ไปเที่ยวกันแค่ 3 คน

วันนี้ตอนเช้า พอดีตาลต้องไปทำธุระก่อนค่ะ กว่าจะเสร็จธุระแล้วไปถึงสถานี่สุวอนก็ปาเข้าไปตั้งเกือบ 11 โมงแล้วอ่ะ เครื่องออก 3 ทุ่ม สนามบินไกลมาก ...  แม่ง ... กุจะไปช็อปทันมั๊ยนี่ ... ก็เลยเข้าไปเดินใน Folk Village ได้แค่แป็ปเดียวเอง ยังไม่ทันคุ้มเลย มีอะไรน่าเดินเที่ยวอีกเยอะมากๆเลย เสียดาย ... งือ

เกาหลีที่รัก

ถ่ายกับอเล็กซ์ มองหน้ากันๆ ถ่ายเสร็จขำกันใหญ่

เกาหลีที่รัก

อีกรูปๆ ยิ้มแป้นเลยยย

เกาหลีที่รัก

ถ่ายกับเคียวจังบ้าง เดี๋ยวจะน้อยใจ ไม่มีรูป อิอิ

ตอนชั้นต้องกลับแล้ว ก็บอกอเล็กซ์กับเคียวจังเหมือนกันว่า ยูจะเดินเที่ยวต่อก็ได้นะ จะได้คุ้มๆค่าตั๋ว เดี๋ยวไอแยกไปเอง ได้ จะไปซื้อของ แต่พวกเค้าก็แบบ ไม่เป็นไรๆ ยูกลับแล้ว งั้นไอก็กลับด้วย ก็เลยกลับกันหมดเลยค่ะ (รู้สึกผิดเลยกุ) ... เคียวจังพาอเล็กซ์กลับไปส่งที่โรงแรม ละก็พาเราไปช็อปปิ้งต่อที่ทงแดมุน ไปช่วยเดินหาร้านขายโสมค่ะ เพราะเราบอกว่าจะซื้อกลับไปฝากพ่ออ่ะ เกินไปร้านแรกๆก็แบบ ราคาไม่แพงนะ แต่เค้าบอกว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ยี่ห้อนี้ คนเกาหลีกันเองไม่ค่อยยอมรับนะ แบบไม่ใช่เกรดดีอ่ะ เราก็เลยบอกว่าให้พาไปหาร้านที่มันขายยี่ห้อดีๆหน่อย เพราะเราไม่รู้เรื่อง เค้าก็พาเดินเลย ยี่ห้อไรไม่รู้ รู้แต่ของดีนี่แม่ง แพงกว่าของถูกเยอะจริงๆ 555555 ... ก็แน่ล่ะสิเนอะ แต่ก็ดีใจ ไปทั้งทีเราก็ไม่อยากได้ของกะลั่วอ่ะ ได้กลับมาทั้งโสมพร้อมดื่ม  ทั้งครีมทาหน้าโสม ทั้งขนมอีกหลายอย่าง หิ้วกันเป็นกระสอบเลยครับพี่น้อง (พูดจริงๆ) ซึ่งก็ได้เคียวจังนี่ล่ะ หิ้วให้หมด .... ขอบพระคุณค่ะ

กว่าจะซื้อโสมอะไรนี่เสร็จ ก็ปาเข้าไป 4 โมงแล้วคับพี่น้อง ชั้นยังต้องกลับไปเก็บของที่โรงแรม เช็คเอ้าท์ ละก็นั่งรถไปสนามบินอีก (ซึ่งไกลมากกกก นั่งรถ ชม. กว่าๆอ่ะ) ... จะไปถึงสนามบินให้ทันก่อน 2 ทุ่ม แต่เวลานั้นยังไม่ได้ซื้อ Etude เลยแม้แต่ชิ้นเดียวค่ะ .... กรี๊ดดดดดดดดด ...... เค้าบอกว่า Etude มีขายที่เดียวคือเมียงดง ซึ่งไกลกันคนละทิศเลย ถ้ายูไปซื้อต้องขึ้นเครื่องไม่ทันแน่นอน ลืมมันซะเถอะ ซื้อไม่ทันหรอก ... ฮือๆๆๆ ก็ชั้นไม่รู้นิ นึกว่ามันมีขายอยู่ทั่วไปอ่ะ ใครจะรู้ว่าต้องที่เมียงดงเท่านั้นวะ ห่า .... เซ็งเลยอ่ะ ตั้งใจมากๆเลยว่าจะต้องื้อ Etude ให้ได้อ่ะ เพราะที่นั่นถูกกว่าเมืองไทยเวอร์มาก แต่ไม่ได้ซื้อซักอัน ... พอคิดดังนั้น ชั้นก็ทำหน้าเหี้ยทันทีเลย แบบ เซ็งจัดอ่ะ หน้าหงอย เศร้าเลยค่ะ เค้าก็ถาม ทำไมอ่ะ จำเป็นมากเหรอ ชั้นก็บอกว่า ใช่ เนี๊ยะ ถ้าชั้นไม่ซื้อนะ เพื่อนต้องด่า + ประนามแน่นอน (คือเล็กก็ฝากตังค์มาซื้อเพียบเลย อิพริสก็สั่งมาหลายอย่าง) แต่เข้าใจว่าเค้าคงคิดว่า ชั้นจะซื้อไปเป็นของฝากเพื่อนมั๊ง เค้าก็แบบ ทำหน้ารู้สึกผิดอ่ะ  (หมายถึงเคียวจัง) ละก็ขอโทษ เหมือนว่า เค้าผิดนะที่ไม่สามารถพาชั้นไปซื้อได้ทันเวลาอะไรแบบนี้ ซึ่งที่จริงมันไม่ได้เกี่ยวไรกับเค้าเล๊ยยยย  แต่ชั้นก็ยังคงทำหน้าตูดเหมือนเดิม แบบว่าเสียดายไง ปุป เห็นเนหน้าชั้นแบบนั้นก็เลยเดินแยกไปซื้อพวงกุญแจที่เป็นตุ๊กตาเกาหลีอ่ะค่ะ อันเล็กๆ ซื้อมา 10 อันมั๊ง ละเอามาให้ บอกว่า เออ เนี๊ยะ อย่าเสียใจเลย เอานี่ไปให้เพื่อนแทนได้มั๊ย ไอซื้อให้นะ .... โอ้โห .... ประทับใจอย่างแรง (ครั้งที่ 2) ... มึงจะเป็นพระเอกไปไหนวะ เห้ยยย .... ทำเอากุรู้สึกเป็นคนเลวมากเลย (แต่ก็รับของเค้านะ เหอๆ)

เสร็จจากตลาดดงแดมุน ก็ไปเก็บของที่ห้อง ละก็ออกจากโรงแรม จะขึ้นรถไปสนามบินแระ เคียวจังก็พาไปส่งขึ้นตรงท่ารถแหละ นั่งรอรถเป็นเพื่อนประมาณครึ่งชั่วโมง จนรถมาก็แยกกัน ไปถึงสนามบินเกือบๆ 2 ทุ่มพอดิบ พอดี เวลากำลังสวยเลย มาทริปครั้งนี้คุ้ม + โชคดีจริงๆ มี่ไกด์ Local นำเที่ยวให้ฟรี แล้วยังได้เพื่อนดีๆกลับมาด้วยอีก 3 คน (ซึ่งทั้ง 3 คนตอนนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่เป็นประจำนะคะ แบบว่าเล่นเอ็มบ้าง  Skype บ้าง)

สรุป พูดได้คำเดียวว่า ประทับใจค่ะ ประทับใจมากๆ และอยากไปอีกมากๆเลย เดี๋ยวขอเวลาปั๊มเงินอีกนิด แล้วไปอีกแน่นอน อิอิอิ...

 

 

     Share

<< แฟชั่นเล็ก+วิ เวอร์ชั่น ""อุ๊ปส์ ... สีหก"เที่ยวฮ่องกงแก้ช้ำทรวง (ภาคแรก) >>

 

Posted on Sat 21 Jun 2008 2:36

 

หนูรักแม่ค่ะ ... แฟชั่นเซทคุณแม่ยังสาว
แฟชั่นเซ็กซี่ๆ จากอ้อจ้า
คอนเสริต AF5 ครั้งรวมทุกวีจ้า
เที่ยวฮ่องกงแก้ช้ำทรวง (ภาคจบ)
เที่ยวฮ่องกงแก้ช้ำทรวง (ภาคแรก)
เกาหลีที่รัก
แฟชั่นเล็ก+วิ เวอร์ชั่น ""อุ๊ปส์ ... สีหก"
ชีวิตใหม่ๆ กับคนใหม่ๆ ในช่วงสงกรานต์
กลับมาแล้ว ... ยังมีชีวิตอยู่จ้า
ขอหลบไปพักใจ
อัพเดทรูปน้องหมา + ริซ่าจอย in Fashion

pris
nou
Aey
Joy
Ebola
Pui
Fcuk

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ทริปเกาหลี อยากไปด้วยจังค่ะ ไปอีกทีตอนไหนค่ะ ขอเวลาปั้มเงินเหมือนกันก่อน อยากไปเคารพศพอิออน coffee prince อ่ะ แบบว่าชอบมาก อย่าว่าบ้าเลยนะคะ
เอ๋   
Thu 1 Jan 2009 18:58 [10]
 

เก่งจังไปคนเดียวด้วยอ่ะ แต่พักที่เดียวกับเราเลยนะ กะว่าถ้าไปเกาหลีอีกก็จะพักที่นี่แหละ ศูนย์กลางดี ไป-มาสะดวก
Little Witch   
Thu 9 Oct 2008 15:03 [9]

โหยพี่ บรรยายภาพยกค้อนได้ฮามากเลย โอย ฮาๆ
ARNUT   
Sat 19 Jul 2008 22:24 [8]
 

สรุปไปรอบนี้มีค่าใช้จ่ายประมาณเท่าไหร่หรอคับ จะได้เก็บตังไปมั่ง
new friend   
Wed 2 Jul 2008 23:32 [7]

ผอมลงรึเปล่า โฮ้ เรานึกว่าเที่ยวทริปฮ่องกง อย่างเดียว ดันไปโผล่เกาหลี ก่อน ซะงั้น เคียวจัง
ปลา   
Fri 13 Jun 2008 17:45 [6]

น้องตาล รบกวนช่วยแนะนำหน่อยเกี่ยวกับ การเลือกใช้กล้อง แบบเริ่มต้น สนใจอยากเรียนถ่ายรูปค่ะ

ตอบผ่านหน้าได
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ

แฟนได   
Fri 6 Jun 2008 12:51 [5]

ดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของคุณอีกครั้ง
Kenny   
Wed 4 Jun 2008 22:57 [4]

อยากไปด้วยยยยยยยย บรรยายได้ละเอียดมาก เป็นไกด์ได้เลยนะตาล ไม่ได้เอตูด เล็กคงงอน อิอิ คราวหลังฝากสอยด้วยนะ
jessie   
Wed 4 Jun 2008 2:15 [3]

พี่ตาลเจ๋งมากๆ ไปคนเดียว เก่งจังเลยอะ

น่าสนุกมากๆนะค่ะ ที่สำคัญคืออาหารน่าทานมาก อยากกินๆ ติดใจตอนอยู่ออส อร่อยดีนะคะ แต่กินที่เกาหลีคงต้องอร่ิอยกว่าแน่นอน ชอบดื่มชาโสมของเค้าด้วยค่ะพี่ตาล ^^


พี่ตาลผอมลงรึป่าวเนี่ยยย
Ling   
Tue 3 Jun 2008 7:56 [2]

โหย แอบอ่านมานาน วันนี้ขอเม้นมั่งแระ อิอิ คุณตาลเก่งจังไปคนเดียวได้ด้วยอ่ะ แถมยังโชคดีมากๆเลย ได้เจอเพื่อนร่วมทริปดีๆอีกอ้ะ อ่านเพลินมากเลยค่ะ ขอบคุรนะคะที่วันนี้มาอัพไดได้ใจมากๆๆ อิอิ
มะนาวหวาน   
Mon 2 Jun 2008 17:25 [1]