มาแล้วจ้า ... ที่จริงหน้านี้กะว่าจะมาอัพต่อเนื่องอย่างเร็วเลย เพราะรูปอะไรก็ทำไว้เสร็จหมดตั้งนานแล้ว .. แต่ทำไปทำมา ก็ดองอีกจนได้ เนื่องจากว่าคอมเดี้ยง (อีกแล้ว) ไม่รู้มันเป็นไร ใช้ไปได้หน่อยก็แฮงค์ ต้อง restart ใหม่ แบบนี้เรื่อยๆ แล้วระยะเวลาการใช้ได้มันก็สั้นลงๆ จนไม่ไหวอ่ะค่ะ .. ที่จริงไดหน้าที่แล้ว กว่าจะอัพเสร็จก็ล่อเข้าไป 5 restart นะ เกือบแย่ แต่ตอนนี้ให้เค้ามาซ่อมแระ สบายหายห่วง ใช้ได้เหมือนเดิม มีความสุข อิอิ
ตอนนี้อยากกระโดดตบหน้าตัวเองจริงๆ โครงการณ์หาตังค์ไม่ค่อยมี แต่โครงการใช้ตังค์นี่ เพียบเลยฮ่ะ -_- จะขยับตัวไปทางไหน เป็นเงินเป็นทองไปหมดเลยโว้ยยยยยยย ทำไมเป็นคนอย่างนี้ฟระ ไหนจะโครงการณ์ใหญ่ จะบินไปเกาหลีอีก (คราวที่แล้วเที่ยวไม่สะใจ) ละก็ไปออสฯหาเพื่อนสาวอีก กรี๊ดดดดดดดด ..... กุไม่มีตังค์ค่า !!!!!
** N e w s **
แต่ก่อนจะไปอัพเรื่องฮ่องกงต่อ ขอฝากข่าวอะไรแฟนไดนิดนึงนะคะ ไม่รู้จะเห็นว่าเป็นข่าวดีรึเปล่าจิ งืมๆๆ
หัวข้อ :
ต้องการรับสมัครนางแบบ-นายแบบ ประมาณ 2-3 คู่ เพื่อมาเป็นแบบให้ถ่ายภาพ Wedding ค่ะ
เหตุผล :
ถ้าเป็นแฟนไดกันจริง คงจำกันได้เนอะ ที่ตาลบอกว่าตาลมีโปรเจคจะไปหาลูกค้าที่จะถ่ายรุป Wedding เพิ่มที่ฮ่องกงหน่ะค่ะ ก็คือตอนนี้ตาลคุยกับเบิร์ดแล้ว (ตากล้องของตาลเอง) ว่าเราจะต้องเก็บพอร์ตใหม่ทั้งหมดเลย เพราะศึกษาจากแนวของฮ่องกงเค้าแล้วเนี๊ยะ ก็ค่อนข้างแตกต่างจากของเราๆอยู่เหมือนกันค่ะ ซึ่งถ้าเราไม่ทำใหม่ก็อาจจะดึงดูดใจเค้ายากเหมือนกัน เรียกว่ายังไง first impression ต้องเลิศล่ะ เพราะฉะนั้น การถ่ายเก็บพอร์ตครั้งนี้ ก็จะตั้งใจทำอย่างเต็มที่เลย เรียกว่ารุปออกมา น่าจะต้องถูกใจกันแน่ล่ะ (คิดเอง อิอิ)
ข้อแตกต่างของการถ่ายเก็บพอร์ต กับลูกค้าจริง :
ต่างค่ะ เพราะการถ่ายรุปให้ลูกค้าจริง จะต้องขึ้นอยู่กับรสนิยมและความกล้าแสดงออกของตัวลูกค้าด้วยค่ะ รูปที่ออกมาจะเป็นแนวแบบที่ลูกค้าชอบ เราจะช่วยไกด์ให้ แต่ถ้าลูกค้ามีความเห็นอะไรที่แบบ ... "ชั้นอยากได้แบบนี้จริงๆ" อะไรทำนองนี้ เราก็ต้องจัดให้ค่ะ
การถ่ายรุปลุกค้า นอกจากคำนึงถึงความชอบลูกค้าแล้ว เรายังคำนึงถึงผลที่ออกมาด้วยว่า เค้าได้รุปที่หลากหลายแค่ไหน บางช็อตถ่ายแล้วยังไม่ดีที่สุด แต่ถ้าเราถ่ายย้ำๆๆ มากๆ เอาใหม่ๆๆ หรือรอองค์ประกอบนานเกินไป ลูกค้าอาจอารมณ์เสียได้ และจะเกิดอาการยิ้มไม่ออกค่ะ ... ไม่พอ รุปที่ออกมาจะซ้ำเยอะ ไม่หลากหลายด้วย ตรงนี้บางครั้ง เราก็ต้องยอมปล่อยให้ผ่านไป
แต่การถ่ายเก็บพอร์ต ... ต้องตามใจช่างภาพ และคนคุมคอนเซป (ตาลเองแหละ) เวลาถ่าย เราจะมีไอเดียไว้แล้วว่าเราอยากได้งานแบบไหน ภาพประมาณไหน ซึ่งการถ่ายจะพิถีพิถันมากกว่าปกติ บางครั้งอาจต้องรอแสง รอเงา หรือรอองค์ประกอบอื่นๆให้ครบถ้วนสมบูรณ์เราถึงจะถ่าย
เช่น ถ้าถ่ายแล้ว ตาเกือบหลับ เอาใหม่ .. ท่าใช้ได้แล้ว แต่ยิ้มไม่ดี เอาใหม่ อืมมม ... ถ้าหันมากกว่านี้จะแจ่มกว่านะ เอาใหม่ ...โอ๊ะ แสงมันส่องมาเกินไปดูแสงแข็ง เอาใหม่ รอแสงสาดน้อยลงอีกนิดดีกว่า อะไรประมาณนี้ ฯลฯ ... (ถ้าทำแบบนี้กะลูกค้าโดนลูกค้าด่าแหงม) ... แต่การถ่ายแบบนี้ดีอย่างก็ตรงที่ว่า งานที่ออกมา น่าจะถูกใจแน่นอน เพราะเป็นการพิถีพิถัน การ process ภาพก็จะใส่ effect ให้เต็มที่ (ถ้าจำเป็น) เพื่อให้รุปสมบูรณ์สุด และตรงคอนเซปที่สุด อาจทำสีให้เป็นใบไม้ผลิ หรือทำหิมะตก ทำใส่ซอฟท์ ฟุ้งๆ ฯลฯ
คุณสมบัติ
ก็ไม่มีไรยากค่ะ บอกเป็นข้อๆดีกว่า
1. คู่รักที่รักการ (ถูก) ถ่ายรูป ไม่เขิลกล้อง กล้าโพส
2. อึด ไม่เรื่องมาก (อุ๊ปส์ .. ตรงไปมั๊ยเนี๊ยะ)
3. ออกต่างจังหวัดได้ (ไม่ค้าง)
4. ถ้ามาถ่ายวันธรรมดา (จันทร์-ศุกร์) ได้ จะพิจารณาเป็นพิเศษค่ะ เพราะตาลกะเบิร์ดส่วนใหญ่จะมีงานวันเสาร์-อาทิตย์กันอ่ะ แต่ว่าถ่ายแค่วันเดียวเสร็จค่ะ
5. สำหรับคู่ที่ไม่ใช่คู่รักจริง แต่อาจเป็นพริตตี้หญิงชายที่สนิทกัน แล้วอยากได้รูปไปเป็นพอร์ต ก็สามารถจับมือกันมาสมัครได้นะจ๊ะ
6. สำหรับคู่ที่เป็นคู่รักตัวจริง ก็สมัครได้ทุกคู่ ไม่จำกัดว่าแต่งงานแล้ว หรือยังไม่แต่งค่ะ ใจรักก็พอ
วิธีการสมัครเป็นแบบ
ง่ายๆค่ะ ก็แค่ส่งรูปมาให้ตาลที่ email : wedding-foto@hotmail.com
จะเป็นรูปคู่ หรือรูปเดี่ยวของแต่ละคนก็ได้ค่ะ คนละ 2 รูปนะคะ รูปนึง อนุญาตให้เอารูปที่คิดว่าสวยหล่อสุดๆมาได้ค่ะ จะผ่านการ retouch อย่างหนักหน่วง หรือถ่ายโดยช่างภาพมืออาชีพที่ไหนก็ไม่ว่า เอาว่ารูปนี้ชั้นชอบอ่ะ เห็นแล้วโดน ... โอเค ส่งมาได้เลยค่ะ แต่ ..... อีกรูปนึขอเป็นรูปปกติที่ถ่ายเล่นกันเอง กล้องธรรมดา ไม่ได้แต่งรูปอะไรมาอีกซักรูปเถอะนะคะ ไม่ได้บอกว่าต้องเป็นรูปที่ไม่สวยไม่กล่อนะ แต่เอาแค่รูปที่พอเห็นแล้ว ถ้านัดเจอตัวจริงก็ทักกันถุกอ่ะค่ะ แหะๆ .. ประมาณนั้นค่ะ
ละรบกวนเขียนข้อมูลเพิ่มเติมด้วยนะคะว่า ชื่ออะไร ความสัมพันธ์เป็นอะไรกัน (เพื่อนสนิท / เพื่อนสาว?? / มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน / กิ๊ก / แฟน / คู่หมั้น / กำลังจะแต่งงาน / แต่งงานแล้ว ฯลฯ) อายุ ส่วนสูง เบอร์โทรศัพท์ติดต่อ วันที่สามารถไปถ่ายได้ หรืออะไรก็ตามที่คิดว่ามีประโยชน์ต่อการตัดสินใจอ่ะค่ะ เขียนมาได้เลย
หวังว่าจะได้รับความร่วมมือจากเพื่อนๆนะคะ กราบงามๆ 3 ที
+ + + + + + + + + + + + + +
เอาล่ะ จบเรื่องงานแล้ว มาต่อเรื่องเที่ยวฮ่องกงดีกว่า จะได้จบซักที งืออออ ดองมาเป็นเดือนแล้ว เริ่มที่วันเสาร์ที่ 17 May เลยนะคะ
วันนี้ตอนเช้า จุนจังพาไปเที่ยว Ocean Park ค่ะ สนุกมากกก ชอบมาก แบบว่ามันครบรสดีอ่ะ มีทั้งสวนสนุก มี Aquarium มีโชว์ของสัตว์ต่างๆเช่น นก แมวน้ำ โลมา ประทับใจมากมายค่ะ เสียดายอย่างเดียวคือ ลืมหยิบเลนส์เทเล (ซูม) ไป กรี๊ดดดดดด ลืมได้ไงฟระ โง่จริงๆเลยตรู อย่างเขกหัวตัวเองให้ปูดซักที ชิชิ ....
สรุป ภาพที่ออกมาก็เลยไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่อ่ะ เอาเลนส์คิดไปแค่ตัวเดียว ไกลแสดดดด สวัสดี !!!!
ถ่ายหน้า Ocean Park ระหว่างรอเจมส์ไปซื้อตั๋วค่ะ
ข้างในมีบอลลูนมากมาย สีสันสดใสน่าถ่ายรูปเล่น
มาคนเดียว เปลี่ยวอุราก็งี้ ไม่มีใครมาถ่ายคู่ด้วย ต้องไปถ่ายกะตุ๊กตา กระซิกๆ
น้องแพนด้าจอมขี้เกียจ หันหลังให้อยู่ได้ เลยถ่ายได้แต่บั้นท้ายคุณเธอค่ะ
นั่งกระเช้าใน Ocean Park เพื่อเข้าไปเล่นโซนใน
อยู่หน้า Kids World เลยทำหน้าแอ๊บแบ๊วเชียวนะยะ
ตอนนั่นรอดูการแสดงนกค่ะ
เข้ามาดูโชว์นกแระ ... คิดถึงเลนส์เทเล แง้ๆๆๆๆ
อุ๊ปส์ ... แอบหล่อนะเนี๊ยะ ฟุฟุฟุ
เจ้านกซ่า .. ยื่นหน้ามาซะใกล้เชียว
ถ่ายไปก็กลัวมันจะมาจิกตา .... ดูจะงอยปากพี่สิ -_-'
อันนี้เปลี่ยนมาดูโชว์สิงโตทะเลแล้วจ้า (เอ๊ะ หรือแมวน้ำหว่า ไม่แน่ใจ)
อันนี้ตอนเข้ามาถ่ายใน Aquarium อิเจมส์ก็เร่งยิกๆๆ ยืนถ่ายนานๆไม่ได้เลยวุ้ย อารมณ์เสีย
ปลาการ์ตูนนีโม่ ตัวนี้นี่คือพันธ์ในดวงใจเลย ชอบมาก น่ารัก
ลูกปลา : แม่จ๋าๆ ... เค้ามาจ้องเราทำไมอ่ะ
แม่ปลา : จุ๊ๆๆ อย่าตื่นเต้น เราต้องทำเป็นไม่เห็น จะได้ดูเหมือนธรรมชาติ คนเค้าชอบเอาเรามาใส่อ่าง แต่จะให้เราทำท่าเหมือนอยู่ในธรรมชาติ
-_-'
อันนี้โชว์โลมาแระ หารูปดีๆไม่ค่อยได้เลยง่ะ อย่าว่ากัน
จบจากเที่ยว Ocean Park แล้ว ก้ไปสนามบิน เพื่อรับมุ กับเจ๊ติ๊กค่ะ ดึกแล้วไม่ค่อยได้ถ่ายรูปไรกัน รีบๆจับรถกลับโรงแรมโดยเร็ว และตลอดทางก็ เม้าท์ๆๆๆๆๆค่ะ ประหนึ่งไม่ได้เจอกันมานานเหลือเกิน
วันรุ่งขึ้นไปเที่ยว Big Buddha กัน ไกลชิบเป๋ง แต่ก็ใหญ่สมชื่อจริงๆค่ะ นั่งกระเช้าเข้าไปตั้งเกือบชั่วโมงอ่ะ (ไกลมากจริงๆ) ไปถึงด้านในสวยมาก บรรยากาศมันดีอ่ะ ถ้าได้มากับคนรักก็คงดีหรอก (เศร้าอีกแระ ... อยากจะบอกว่า วันนั้นชั้นร้องไห้เยอะมากๆๆๆๆๆ เยอะจนเจมส์กะมุใจเสียอ่ะ ร้องหลายรอบด้วย... ไม่รู้สิ แต่วันนั้นชั้นคิดถึงเค้ามากจริงๆ ทุกๆที่ที่ไป ทุกๆวิวที่เห็น อาหารทุกจานที่กิน เราอยากให้เค้าได้มากับเราด้วย ถ้าได้มาเดินจูงมือกันที่นี่จะดีขนาดไหนนะ .... เห้อออ ... เลิกคิดๆๆๆ เอามือปัดๆๆ ไล่ความฟุ้งซ่าน ออกไป๊ ออกไป๊)
ถ่ายกับมุ เพื่อนเลิฟ ระหว่างรอนั่งกระเช้าค่ะ
มุมนี้นี่มันดูผอมหลอกตาชาวประชาจริงๆ 5555
ระหว่างนั่งกระเช้าข้ามเขา
ถึงด้านในแล้ว บรรยากาศน่ารัก เหมือนอารมณ์ญี่ปุ่นโบราณๆอ่ะค่ะ
อันนี้เป็นทางเข้าวัด แต่เราไม่ได้เข้าไปกันอ่ะค่ะ แบบว่าต้องรีบๆปช็อปต่อ เดี๋ยวไม่ทัน โหะๆๆๆ
ระหว่างเดินขึ้นไปไหว้พระใหญ่
มีรูปชั้นมั่งเถอะ ... สงสารตัวเอง
ในที่สุดก็ถึงซักที สูงมากกกกกกก
พยายามจะถ่างงัดเต็มที่ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากได้เลนส์วาย งืมๆ (หาเรื่องใช้ตังค์อีกแล้วกุ)
เดี่ยวๆมั่ง
ไปไหว้พระเสร็จ ก็ไปช็อปปิ้งต่อค่ะ แอบมาบอกเผื่อใครยังไม่รู้ ก็คือตรง Big Buddha เนี๊ยะ ถ้าเรานั่งกระเช้ากลับมาแล้ว จะเจอตึกสูงๆอ่ะค่ะ ตรงนั้นมันคือ Out Let ทั้งตึกเลย ช็อปกันให้มันส์ระเบิด มีแต่ยี่ห้อหรูๆทั้งนั้นเลยค่ะ (แต่อิชั้นไม่มีตังค์อ่ะ แถมเจ็บเท้าอีก สรุปก็ไม่ค่อยได้ซื้อหรอก งืออ)
วันจันทร์ ช็อปปิ้งเน้นๆค่ะ เล่าข้ามฉ็อตไปเลยดีกว่า ... มาถึงตอนเย็น นัดทานข้าวกะเอเวอลีนกะแครี่ (ญาติชาวฮ่องกงของชั้นเอง) วันนี้ไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน อร่อยมากๆๆๆๆๆๆ อิเอ๋คะ กุคิดถึงมึงมากที่สุดเลยค่ะ ถ้ามึงมาก็คงจะเปรมปรีเป็นแน่แท้ แผล็บๆๆ พูดแล้วก็อยากกินอีก กินลืมตาย ลืมสวยเลยมึง อร่อยแสดดดด ปลาดิบก็สดมาก อร่อยจะเหาะค่ะ กรี๊ดดดดดด
ไล่มาเลยจากซ้าย .. เอเวอลีน ซูซาน แครี่ และเจ๊ติ๊กนา
มุ เจมส์ และเพื่อนมุ (ชื่อไรวะ ลืม ... ขอโต๊ด)
เนื่องจากกทานเยอะมากเลย ก็เลยทำเป็นรูปรวมๆมาแบบนี้ละกัน
เอวาลีนรู้งานมาก พออาหารมาปุ๊ป สั่งห้ามทุกคนกิน ให้รอชั้นถ่ายรุปก่อน อิอิ
จานนี้ขอแยก เพราะอร่อยเป็นพิเศษ เขียวๆบนนั้นคือซอสปู ได้รสชาติปูมากๆ คือเหมือนมึงแดกปูเข้าไปเลยแหละ พูดไม่ถูกว่ะ แต่ปลื้ม!!!
ส่วนอันนี้มาต่อกันที่ร้านของหวานด้านล่างค่ะ
ทานหลายอย่างมาก อร่อย แต่ไม่สวย เลยถ่ายมาอันเดียว เพราะสวย อิอิ
หมดแระค่ะ ... จบด้วยรูปตัวเองเหมือนเคย
หลังจากทานข้าวกะพวกเอเวอลีนก็ไปเที่ยวผับกันต่อ มีคาราโอเกะด้วย คนบ้าไมค์แบบชั้นก็ต้องร้องแน่นอน จะเหลือเหรอ .. และจากนั้นก็มีเรื่องยุ่งๆเกิดขึ้น คือมุทะเลาะกะเจมส์ ใหญ่โต เจ๊ติ๊กก็เมาหลับ อิชั้นก็เมาไม่ยอมวางไมค์ เรียกให้กลับ ก็ไม่ยอมกลับโว้ย กุจะร้องเพลง อย่ามายุ่ง ... สรุปวันนั้นก็วุ่นวายกันทั้งร้านล่ะค่ะ ทั้งฉุดกระชาก ลาก งอนกันไป เจมส์บอกว่าไอไม่กล้าไปร้านนั้นแล้วล่ะ อาย ... แหะๆๆๆ ขอโทษว่ะ ... แต่ก็ไม่มีไรแระ เคลียร์ๆ จบๆ
ตื่นมาอีกวันชั้นกลับไฟท์ก่อนคนอื่น เจมส์สัญญาจะนั่งรถไปส่ง ทีแรกชั้นไม่ยอมคุยด้วยเลย โมโหค้างจากเมื่อคืน เลย sms ไปบอกว่าไม่ต้องส่ง เดี๋ยวกลับเองได้ ตอนนั้นเหมือนว่าเจมส์ก็โกรธๆอยู่เหมือนกันอ่ะ (โกรธไรกุวะ แค่คนจะร้องเพลง อินี่!!) ... แต่ก็ยังแสดงสปิริต sms กลับมาว่ายังไงก็จะไปส่ง ให้เตรียมตัวและรอด้วย โอเค๊ ส่งก็ส่ง ... เจอหน้ากันก็ไม่พูดกัน ไปซักพักเริ่มทนไม่ไหวแล้วโว๊ยยย มาคุ เลยนั่งคุยกัน คุยๆๆๆๆไม่หยุด ทุกอย่างเคลียร์หมด ไม่มีไรนี่หว่า ประสาทไปทั้งคู่ ดีกันแล้วค่า .. เป็นเพื่อน พี่น้องกันเหมือนเดิม จบ!!
กลับสู่ประเทศไทยโดยสวัสดิภาพ เย้ ~~~~
ปล. ถึงเพื่อนรัก "มึงนั่นแหละ" ..... กุอยากบอกว่า กุขอโทษนะที่ทรยศมึง กุไม่ได้ตั้งใจจริงๆว่ะ ไม่มีอะไรจะแก้ตัว แค่อยากบอกว่ารักมึงมากๆ และไม่เคยไม่รัก ตอนที่ทรยศมึงไปก็รู้สึกผิดชิบหาย และดีใจที่ไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น ... ขอบใจนะที่มาบอกกุว่าหายโกรธแล้ว กุรอคำนี้ของมึงอยู่นาน ละอย่ารั่วอีกล่ะเพื่อน กุกำลังใจให้มึงนะ อยากให้มึงฟื้นตัวกลับมาเป็นเพื่อนคนเก่า ที่เก่ง และเข้มแข็งของกุเหมือนเดิม มีไรให้ช่วยเหลือขอให้บอก กุทำได้ ทำให้ทันที ห่วงมึงเหมือนเดิมนะ ดีกันๆๆ นะ นะ จุ๊บๆๆๆ
